Bang om zichtbaar te zijn? Hoe pleasen je tegenhoudt
- Maaike de Boer

- 20 apr 2019
- 2 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 10 mrt

Als pleaser ben je vaak niet alleen bang om te falen. Je bent bang voor de reactie van de ander.
Wat als ze het raar vinden?
Wat als ze je te veel vinden?
Wat als ze afhaken?
Angst kan je dan klein houden. Niet omdat je niets kunt, maar omdat je afgestemd blijft op wat de ander ervan zal vinden.
Kijk je angst aan
Tijdens een opleiding zei mijn trainer: āMaaike⦠kijk je angst eens aan. Je zit er steeds Ćn, je vóelt die angst, maar je kĆjkt er niet naar.ā
Ik snapte er niets van.
Hoe kijk je naar angst?
Toch ben ik ermee gaan oefenen. Ik stelde me voor dat mijn angst naast me zat. Een grijze wolk. Met lichte en donkere tinten.
Mijn kritische deel vond dat maar vaag. Maar iets in mij was bereid om te experimenteren.
Angst en pleasen
Als pleaser zit je vaak Ćn je angst. Je voelt spanning. Je past je aan. Je houdt jezelf in.
Maar je onderzoekt zelden wat die angst precies doet.
Door mijn angst te āzienā, merkte ik iets bijzonders. De angst zat niet Ćn mij. Ze zat naast me.
Ik was niet mijn angst. Ik was iemand mƩt angst.
En dat veranderde alles.
Zichtbaar worden ondanks angst
Ik ben inmiddels tien jaar ondernemer. Dat ging niet zonder spanning. Maar het ging wƩl vanuit mezelf. Nu is filmpjes maken mijn nieuwe uitdaging.
Dat triggert van alles: ā Wat vinden mensen? ā Is het goed genoeg? ā Doe ik het wel goed?
Dat zijn geen ondernemersvragen. Dat zijn pleaser-vragen.
En toch doe ik het.
Ik pruts. Ik probeer. Ik lach om mezelf.
Niet omdat ik geen angst voel. Maar omdat ik haar kan laten bestaan zonder dat ze bepaalt wat ik doe.
Voor pleasers die zichzelf klein houden
Misschien herken je dit. Je wilt iets. Maar je stelt uit. Of je wacht. Of je maakt het perfect in je hoofd voordat je begint. Niet uit luiheid. Maar uit angst voor de reactie.
Misschien is het tijd om je angst eens naast je te zetten.
En jezelf af te vragen: Wat wil Ćk, ook als het spannend is?
Het hoeft niet perfect
Het hoeft niet groots. Niet perfect. Niet indrukwekkend.
Het mag gepruts zijn. Uitprobeersels. Aanklooien.
Juist daar groeit jouw autonomie.
En als jouw perfectionist of pleaser daar onrustig van wordt, dan is dat geen teken dat je moet stoppen. Dan is het een teken dat deze delen in jou het 'gewoon' spannend vinden.
Misschien is het precies het moment waarop je begint.





Opmerkingen